Tja Karin, nu kun je niet meer terug.

Hoi Karin,

Wat leuk dat je de Vipassana gedaan hebt en jammer dat je veel pijn gehad hebt.
Ik heb 3 van die Vipassana – retraites gedaan en mijn leraar vond het juist belangrijk dat je goed zat (desnoods op een stoel, zoals die jongen in jouw klas ook deed!!!)
Pijn is niet het doel en je hoeft het ook niet tot elke prijs te verdragen, m.a.w. ik vond de begeleiding van je lerares niet goed, zij had je ambitie moeten/kunnen temperen.
Pijn kan je soms wel helpen om wakker te blijven, wat een voordeel is t.o.v mensen die met het grootste gemak langdurig stilzitten.
Ik viel wat later in het programma maar bij het na-gesprek vond ik je "guru" óók niet erg verhelderend/ondersteunend
Mocht je er meer over weten koop dan eens het boek van Goenka over de Vipassana-medetatie.

Het gaat er volgens mij meer om dat je je leert concentreren ( via de Annapanna meditatie ) om dan via de sensaties in je eigen lichaam te ervaren dat alles veranderlijk is.(Vipassana )
Je goed, slecht/ vredig voelen doet er niet toe.” inzichten ” zoals je 'guru ' zei ook niet!
Als je je erg goed voelt loop je het gevaar dat je je daar weer aan hecht!
Anyway, goed dat je het zo oprecht geprobeerd hebt en ook leuk hoe je liet zien hoe moeilijk het kan zijn om niet te communiceren etc.
Kortom respect,
Michiel

Ps je overgevoeligheid voor prikkels verdwijnt gewoon weer!

Hai Karin,

Volgens mij is het nergens voor nodig dat je zoveel pijn moest lijden tijdens de meditaties. 'Lijden' als weg naar verlichting, lijkt me veel meer een Katholieke/Christelijke erfenis dan dat het nou zo verschrikkelijk spiritueel is. In onze (voorheen dominant Christelijke) cultuur worden mensen die 'moedig' lijden nog altijd hoog geacht. Hoewel tegenwoordig iedereen z'n eigen (spirituele) weg zoekt, is onze cultuur nog doordrenkt van de Christelijke denkbeelden en dogma's, maar dan zonder Jezus: in stilte lijden, je lijden 'moedig dragen', 'bescheiden' zijn, jezelf lager in de pikorde plaatsen dan anderen etc. zijn zaken die allemaal toch wel als erg nobel en edemoedig gezien worden, evenals mensen de andere wang toekeren, mensen 'helpen', jezelf 'wegcijferen', 'zelfkritiek', 'boete' doen voor 'zonden'... etc. Allemaal Christelijke erfenissen die feitelijk zeggen: je bent 'een goed mens' als je afziet, lijdt, bescheiden bent, anderen helpt en jezelf wegcijfert. In feite zitten we in onze cultuur opgescheept met het feit dat we er niet mogen zijn. Dat we 'geluk' kunnen ontlenen aan het ontkennen van onszelf//

Want waar we allemaal naar op zoek zijn is geluk, erkenning. Omdat we geleerd hebben dat er echt toe willen doen voor jezelf 'slecht', niet bescheiden genoeg danwel 'zondig' is, zoeken veel mensen hun erkenning en het daaruit voortvloeiende 'geluk' bij anderen.
Mensen 'helpen' of 'iets goeds doen voor de wereld' is niet meer dan een hang naar een erkenning die je jezelf niet mag geven, van je culturele erfenis. En daarom kúnnen we het ook niet meer.

Lijden, pijn lijden... doet pijn. Het is een krachtig signaal dat er iets anders moet. Het is niet 'knap' of 'moedig' dat te negeren of er 'doorheen' te gaan. Dat is Christelijk. Het is een poging 'erkenning' te ontlenen aan je 'moed' die te doorstaan. Erkenning van anderen en ook van jezelf, omdat je geconditioneerd bent om zo te denken. Het is een dikke laag Christelijke indroctinatie waar we in het Westen nog onder leven.

Geluk is een Universeel streven. Iedereen streeft ernaar, zélfs de grootste slechterikken, zijn gemotiveerd door het gevoel zich beter te willen voelen door hun acties. Voor het bereiken van geluk hoef je niet af te zien, of een martelaar van jezelf te maken, want dat is allemaal zelfafwijzing. Geluk is vrede maken met datgene wat er NU is... Vrede maken met dat wat IS.
Zonder er waardelabels aan te hangen en daar allemaal gedachten over te produceren als triggers voor je emoties. Alles is wat het is. Alles wat je hebt en ooit zult hebben is nu, het moment. Meer heb je niet en meer zul je nooit krijgen. Maak vrede met het nu. Laat al het verzet en alle weerstand los tegen dat wat IS..